مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) انوار معرفت 2645-8217 9 2 2021 02 06 نقد و بررسی رابطه‌ی عشق و ایمان فرد در سپهر‌های وجودی فلسفه‌ی سورن کرکگور 79 92 179 FA محمد فنایی اشکوری استاد - گروه فلسفه مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000-0001-7984-078x فاطمه خسروشاهی کارشناس ارشد - حکمت متعالیه. جامعه الزهرا (س) 0009000646552574 Journal Article 2020 09 18 انسان در اندیشة کرکگور دارای سه سپهر استحسانی، اخلاقی و ایمانی است. فرد در سپهر استحسانی در پی هواهای نفسانی، و در سپهر اخلاقی ملتزم به دستورهای اخلاقی است و در سپهر ایمانی، ماسوای خدا را ترک می گوید. عشق و ایمان دو مؤلفة کلیدی در افق اندیشة کرکگور هستند که در گذر از سپهر اخلاقی به سپهر ایمانی مطرح می شوند. مسئلة اصلی این پژوهش، رابطة عشق و ایمان در سپهرهای وجودی فلسفة کرکگور است. وی به معرفی دو نوع عشق زمینی و الهی می پردازد و از حضرت ابراهیم علیه السلام  به عنوان نمونة والای عشق و ایمان یاد می کند و چونان وی، از عشق زمینی به عشق الهی پل می زند و آن را اوج ایمان معرفی می کند. رهیافت های به دست آمده در این پژوهش، مطابق دیدگاه کرکگور نشان می دهد: 1. کرکگور ایمان را بر التزام شورمندانه به خداوند استوار می داند که درک آن به وسیلة عقل غیر ممکن است؛ 2. از نظر کرکگور، عشق و ایمان یاریگر یکدیگر در تکامل فرد هستند؛ 3. بن مایة چنین نگرشی، غیر معقول شمردن ایمان و وظیفه مند دانستن عشق در اندیشة کرکگور است. https://erfani.nashriyat.ir/sites/erfani.nashriyat.ir/files/article-files/6_13.pdf