@article { author = {, Seyed abolfazl}, title = {ارزیابی معانی و مصادیق آیه‌ی «امانت» از نگاه مولوی}, journal = {انوار معرفت 23 ، پاییز و زمستان 1401}, volume = {11}, number = {2}, pages = {159-172}, year = {2022}, publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute}, issn = {2645-8217}, eissn = {2980-826X}, doi = {10.22034/erfani.2024.2021443}, abstract = {The verse "Trust" is one of the ambiguous verses of the Holy Quran related to the complicated discussion of the meaning of life. The commentators have interpreted "trust" as obedience and obligation, divine guardianship, divine caliphate, the caliphate of pure imams, the rational soul and the like. From Maulawi's viewpoint, trust can be interpreted as the breath of truth, divine love, upside-down human life, and choice. Among the mentioned meanings, "choice" is a unique meaning considered only by Maulavi, from among the thinkers in the field of Quran and mysticism, as an example of trust,. He meant choice from the viewpoint of uncertainty, which is the cause of suffering of the human soul and lack of a peaceful and enjoyable divine life. He argued that the way out of the hell of voluntary thinking and choice is to completely leave the control of the soul in God’s hands and experience romantic and mystic involuntariness. The author has evaluated choice in terms of its causing sins and leading to divine punishment for making one the most unjust and ignorant.}, keywords = {trust, choice, the breath of truth, divine love, the most unjust and ignorant, }, title_fa = {ارزیابی معانی و مصادیق آیه‌ی «امانت» از نگاه مولوی}, abstract_fa ={آیه «امانت» از آیات متشابه قرآن کریم و مرتبط با بحث عمیق معنای زندگی است. مفسران مصادیق «امانت» را طاعت و تکلیف، ولایت الهی، خلافت الهی، خلافت ائمة اطهار، نفس ناطقه و مانند آن دانسته‌اند. از منظر مولوی امانت بر مصادیقی همچون نفحات حق، عشق الهی، حیات وارونه انسان و اختیار قابل تطبیق است. از میان معانی مزبور، «اختیار» معنایی منحصربه‌فرد است که تنها مولوی از میان اندیشمندان حوزه قرآن و عرفان، آن را مصداق امانت دانسته است. وی اختیار را از منظر ترددزایی که مایه رنجش روح انسان و بازماندن از حیات آرام و لذت‌بخش ملکوتی است، منظور داشته و راه خروج از دوزخ فکر و ذکر اختیاری را سپردن اختیار کامل نفس در دست خداوند و بی‌اختیاری عاشقانه و عارفانه دانسته است. نگارنده اختیار را از حیث معصیت‌زایی و گرفتار آمدن در عقوبت الهی ارزیابی کرده که این عواقب، موجب اتصاف انسان به «ظلوم» و «جهول» گشته است.}, keywords_fa = {امانت ,اختیار ,نفحات حق ,عشق الهی ,ظلوم و جهول ,}, url = {https://erfani.nashriyat.ir/node/2021443}, eprint = {https://erfani.nashriyat.ir/sites/erfani.nashriyat.ir/files/article-files/2021443-1708415252.pdf} }