<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>انوار معرفت</JournalTitle>
                <Issn>2645-8217</Issn>
                <Volume></Volume>
                <Issue></Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>02</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>خوانشی تطبیقی برگستره حرکت جوهری و تجدد امثال</VernacularTitle>
            <FirstPage></FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">216</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                            </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>02</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">اصل حرکت جوهری در حکمت متعالیه و بحث تجدد امثال در عرفان نظری دو آموزه مهم هستی شناختی فلسفی و عرفانی به شمار می روند که بر اساس این دو اصل، موجودات دایما تحول و تغییر می یابند و عالم لحظه ای قرار و سکون نداشته و پیوسته در حال نو شدن است. بنابر تجدد امثال عرفانی، در عین اینکه وجود دارای وحدت ذاتی اطلاقی است، اما این بُت عیّار هر لحظه به شکلی است و هیچ موجود و پدیده ای در دو آن تکرار نمی شود. کشف این مسأله برای عارف از طریق یافت وجدانی و علم شهودی است. حرکت جوهری که از طریق نظری و استدلال برهانی تعقیب می شود، بنابر برخی تقریرات از فلسفه صدرایی، محدود به عالم مادی جسمانی وبیان کننده تصرم و حرکت ذاتی آن است که به عالم مجردات ثابته ختم می شود. البته بنابر دیدگاه دیگری که مبتنی بر تصویر خاصی از اصالت و تشکیک وجود است، حرکت ترسیم شده در حکمت متعالیه منطبق بر یافته های عرفانی و تبیین کننده آن در حیطه درک عقل نظری است. در این نوشته حرکت جوهری و تجدد امثال مقایسه و سعی شده است که تطابق یا شباهت  و تفاوت آنها بیان شود. درک صحیح این دو قاعده مهم فلسفی و عرفانی راه گشای تبیین مسائل مهمی در هستی شناسی، مبدا ومعاد، جهان شناسی و علم النفس است.&amp;nbsp;</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
