TY  - JOUR
ID  - 50
TI  - بررسی اصول و مبانی تأویل عرفانی از منظر روایات
JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
JA  - 17
LA  - fa
SN  - 2645-8217
AU  - Sayyed Yadullah, Yazdanpanah
AD  - 
Y1  - 2013
PY  - 2013
VL  - 2
IS  - 1
SP  - 7EP  - 24تأويل، روايات معصومان، اهل معرفت، اصول و مباني، فهم متون ديني، تأويل طولي، تأويل عرضي ,DO  - 
AB  - اهل معرفت برای تفسیر کریمه های وحی از روشی ویژه بهره می برند که از آن در مجامع علمی با نام های گوناگونی همچون تفسیر عرفانی، تفسیر شهودی و تفسیر رمزی یاد می شود. تفسیر عرفانی یا همان تأویل، در کنار تفسیر ظاهری، روشی برای رسیدن به لایه های باطنی کلام وحی است. در میان نظریات گوناگونی که دربارة معنای تأویل قرآن مطرح می شود، اهل معرفت شبیه ترین نظریات را به سخنان اهل بیت علیهما السلام دارند.    
	تأویل عرفانی انواعی دارد که تأویل طولی و عرضی از جملة آنهاست. هریک از این دو نوع تأویل اصول و مبانی  گوناگونی دارند. اهل بیت علیهما السلام در اثنای سخنانشان به برخی از این روش ها، اصول و مبانی تفسیر باطنی قرآن اشاره می کردند و در تفسیر و تأویل کریمه های قرآنی آنها را جاری می ساختند، لیکن گروهی از محققان به سبب آشنانبودن با اصول و مبانی تفسیر عرفانی، این نوع تفسیر را با روش و مبانی تفسیری اهل بیت علیهما السلام مخالف می پندارند. در این نوشتار بر آن شدیم تا با بررسی برخی روایات که دربردارندة موضوع تأویل اند، و نیز تطبیق مبانی و روش های تفسیر عرفانی با مبانی و روش های تفسیری اهل بیت، این پندار را بزداییم.
UR  - https://erfani.nashriyat.ir/node/50
L1  - https://erfani.nashriyat.ir/sites/erfani.nashriyat.ir/files/article-files/2_1.pdf
ER  -