@article {
author = {Tarkhan, Ghasem and Roodgar, Mohammad javad},
title = {نقش انسان‌شناسی عرفانی ـ دینی در تولید و تحول علوم انسانی اسلامی با تأکید بر مفهوم «انسان کامل»},
journal = {انوار معرفت 27 ، پاییز و زمستان 1403},
volume = {13},
number = {2},
pages = {-},
year  = {2025},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2645-8217},
eissn = {2980-826X},
doi = {10.22034/erfani.2026.5003403},
abstract = {This research aims to explain the impact of mystical-religious anthropology on Islamic humanities, focusing on the concept of the "perfect human." The research method is a hybrid (narrative, rational, intuitive) method based on revealed sources and mystical texts. The findings show that the perfect human (with examples of the infallible) as the embodiment of divine knowledge, the heir of the knowledge of the prophets, and the manifestation of divine names, plays a fundamental role in the three areas of epistemological source, foundations and methodology, and the purpose and function of Islamic humanities.
1. The teachings of the infallibles (AS) as divine knowledge are the original source for extracting the foundations of humanities.
2. A comprehensive picture of man transforms the ontological and epistemological foundations of sciences and necessitates a hybrid (rational, narrative, intuitive) method.
3. By presenting a comprehensive and transcendent picture of the truth of man, this anthropology takes the humanities out of the confines of materialistic approaches and leads them towards producing monotheistic, spiritual, and justice-oriented knowledge.
As a result, the realization of authentic Islamic humanities will not be possible without relying on mystical anthropology and benefiting from the teachings of the perfect infallible man (PBUH).},
keywords = {Mystical anthropology, perfect man, Islamic humanities, source of knowledge, foundations of sciences, methodology, goal of science, },
title_fa = {نقش انسان‌شناسی عرفانی ـ دینی در تولید و تحول علوم انسانی اسلامی با تأکید بر مفهوم «انسان کامل»},
abstract_fa ={این پژوهش با هدف تبیین تأثیر انسان‌شناسی عرفانی ـ دینی بر علوم انسانی اسلامی و با تمرکز بر مفهوم «انسان کامل» انجام شده است. روش تحقیق، ترکیبی (نقلی، عقلی، شهودی) و مبتنی بر منابع وحیانی و متون عرفانی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انسان کامل (با مصادیق معصوم) به عنوان مظهر علم لدنی، وارث علوم انبیا و تجلی‌گاه اسماء الهی، نقش بنیادینی در سه عرصۀ منبعیت معرفتی، مبانی و روش‌شناسی و غایت و کارکرد علوم انسانی اسلامی ایفا می‌کند.
۱. معارف معصومین (ع) به عنوان علم لدنی، منبع اصیل برای استخراج مبانی علوم انسانی است.
۲. تصویر جامع از انسان، مبانی هستی‌شناختی و معرفت‌شناختی علوم را متحول کرده و روش ترکیبی (عقلی، نقلی، شهودی) را ضروری می‌سازد.
۳. این انسان‌شناسی با ارائه تصویری جامع و متعالی از حقیقت انسان، علوم انسانی را از حصار رویکردهای مادی‌گرایانه خارج کرده، به سمت تولید دانشی توحیدی، معنوی و عدالت‌محور سوق می‌دهد. 
نتیجه آنکه تحقق علوم انسانی اسلامیِ اصیل، بدون اتکا به انسان‌شناسی عرفانی و بهره‌گیری از معارف انسان کامل معصوم (ع) امکان‌پذیر نخواهد بود.
},
keywords_fa = {انسان‌شناسی عرفانی ,انسان کامل ,علوم انسانی اسلامی ,منبع معرفت ,مبانی علوم ,روش‌شناسی ,غایت علم ,},
url = {https://erfani.nashriyat.ir/node/5003403},
eprint = {}
}