معناشناسي «اختيار» و استناد آن به خداوند در عرفان اسلامي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال هشتم، شماره اول، پياپي 14، بهار و تابستان1397

حسن اميني / سطح چهار حوزه علميه قم پژوهشگر جامعة‌المصطفي العالمية    aminierfan2@gmail.com
دريافت: 25/10/1397 - پذيرش: 30/02/ 1398

چكيده
اين نوشتار با روش «توصيفي- تحليلي» به معناشناسي «اختيار» و استناد آن به خداوند در عرفان اسلامي پرداخته است. عارفان مسلمان براي «اختيار» كاربردهاي گوناگوني بيان داشته‌اند. از بعضي از عبارات آنان چنين برمي‌آيد كه آنان اين اصطلاح را در خدا و انسان به نحو مشترك لفظي به كار برده‌اند. نگارنده با توجه به شواهد داخلي و برخي از عبارات ديگر عرفا، تلاش كرده است معاني متفاوت را به معناي واحد برگرداند و قدر جامع مفهومي ارائه دهد. همچنين از برخي عبارات آنان استفاده مي‌شود كه اختيار همراه با تحير و ترديد، بر حق‌تعالي قابل اطلاق نيست. اين نبشتار با توجه به برخي  ديگر از عبارات آنان، سعي داشته است كه استناد اختيار همراه با ترديد را به خداوند متعال را با توجه به برخي از اعتبارات ديگر، مستدل سازد و تعارضات بدوي را از ميان عبارات آنان برطرف كند. 
كليدواژه‌ها: معناي اختيار، اشتراك معنوي،  اختيار الهي، احديت‌ جمع، تجلي، استناد اختيار.