اهميت و اعتبار انسان‌شناسي عرفاني؛ نقدي بر مقالة «چيستي انسان‌شناسي»

سال دهم، شماره دوم، پياپي 21، پاييز و زمستان 1400، ص 65ـ82

* احمد سعيدي / دانشيار گروه عرفان مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    ahmadsaeidi67@yahoo.com
حسين مظفري / استاديار گروه عرفان مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    mozaffari48@yahoo.com
محمد سربخشي / استاديار گروه فلسفه مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    sarbakhshi50@yahoo.com
دريافت: 23/01/1400 - پذيرش: 24/05/ 1400

چکيده
انسان راه‌هاي معرفتي متنوعي به سوي شناخت واقع، ازجمله شناخت خود دارد و هريک از راه‌هاي معرفتي نيز در جاي خود مزيت نسبي دارد. در مقالة «چيستي انسان‌شناسي» براي اثبات مزيت انسان‌شناسي نقلي نسبت به انسان‌شناسي‌هاي عقلي، شهودي و تجربي، اولاً، امتياز‌ها و ويژگي‌هايي براي انسان‌شناسي نقلي، و ثانياً، بحران‌ها و مشکلاتي براي ساير انواع انسان‌شناسي بيان شده است. تقريباً همة امتيازاتي که در مقالة يادشده براي انسان‌شناسي نقلي ذکر شده و همة مشکلاتي که براي انواع ديگر انسان‌شناسي، ازجمله انسان‌شناسي عرفاني بيان شده درخور مناقشه‌اند. مهم‌ترين اشتباهي که در محور اول مقالة مزبور صورت گرفته، اين است که برداشت‌هاي ظني دانشمندان، داراي جامعيت، اتقان و اعتبار يقيني تلقي شده‌اند. مهم‌ترين اشتباهي که در محور دوم مقاله صورت گرفته اين است که تفاوت ميان علم حضوري با ترجمه و تفسير آن ناديده گرفته شده است. در نوشتار حاضر، براي دفاع از اهميت و اعتبار انسان‌شناسي‌هاي غيرنقلي، به‌ويژه انسان‌شناسي عرفاني، بخش‌هايي از ادعاهاي مقالة مزبور را نقل و بررسي کرده‌ايم.

كليد‌واژه‌ها: انسان‌شناسي، عرفان، فلسفه، دين، نقل.

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
21
شماره صفحه: 
65