تحليل حقيقت قرب به خداوند از منظر عرفان اسلامي

ضميمهاندازه
2008609.pdf393.52 کيلو بايت

سال چهارم، شماره اول، پياپي 9، بهار و تابستان 1394

جعفر صادقي / کارشناس ارشد عرفان اسلامي، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره sadeqi.jafar@gmail.com

حسين مظفّري / استاديار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                       Mozaffari48@Yahoo.com

دريافت: 19/02/1394 ـ پذيرش: 04/07/1394

چكيده

با عنايت به ديدگاه هستي شناسانة نظام مندي كه در عرفان نظري مطرح شده است، مي توان گفت: حقيقت قرب به خداوند از منظر عرفان اسلامي، عبارت است از: صيرورت و رفعت وجودي انسان در مراتب قوس صعود. اين غايت در اثر ازالة قيود و انسلاخ معنوي نسبت به تعينات مراتب استيداعي، صورت گرفته و بدين وسيله، حجب ظلماني و نوراني در مسير قرب حق زدوده مي گردد. سالك قادر است تا با عمل به فرامين شريعت به دنبال تحصيل مناسبت در مزاج و ايجاد اعتدال بين اسماء حق در جان خويش، به تدريج، از طريق سرّ خويش به ساحت آن باطن نهايي، كه از وراي همة تعينّات در حال تجلّي است، نزديك شود. اثر تحقق چنين مقامي در وجود سالك، گونه اي از وحدت و اطلاق و جمعيت است كه ظلّ وحدت و اطلاق و جمعيت حق متعال محسوب مي گردد.

كليدواژه ها: قرب الي الله، ولايت، سلوك، حجاب، درجات تعالي، فنا، صيرورت وجودي، عرفان اسلامي.