Hasan Busaliki / Faculty member of institute of ethics and education
69-902026/08/162026/08/162026/08/16
Abstract:
The issue of master of morality is one of the most challenging fields in spiritual education. The seekers of spirituality pose many questions in this regard. Using a library method, the present paper seeks to answer two questions as follows: is it necessary to consult a master in spiritual development? What are the functions of master and guide of spiritual development and what should be expected from him?
Regarding the first question, the opposing and agreeing arguments were reviewed which resulted in the fact that it is necessary to consult with a master. With regard to the second question, three main pivots were recognized: adding to knowledge, arousing desire and practical assistance. Of course, more specific duties and functions were recognized and defined under each of these three main pivots.
بحث از استاد اخلاق، یکی از زمینه های پرچالش در تربیت معنوی است. سؤالات فراوانی در این زمینه، در اذهان طالبان طریق معنویت وجود دارد. این مقاله، به روش کتابخانه ای برای پاسخ به دو سؤال زیر صورت گرفته است: آیا برای رشد معنوی مراجعه به استاد ضروری است؟ استاد و راهنمای رشد معنوی، چه کارکردهایی دارد و چه انتظاراتی باید از او داشت؟
در پاسخ به سؤال اول، پس از بررسی ادله موافق و مخالف، این نتیجه به دست آمد که مراجعه به استاد ضروری است. در پاسخ به سؤال دوم، سه محور اصلی شناسایی شد: معرفت افزایی، ایجاد شوق و دستگیری عملی. البته ذیل هر کدام از این سه گانه، وظایف و کارکردهای جزئی تری نیز شناسایی و معرفی شدند.
طوسي، محمد بن الحسن (1414 ق)، الأمالي، قم، دارالثقافة.
غزالي، محمد بن محمد (1375)، احياء علوم الدين، ترجمه مؤيدالدين محمد خوارزمي، تهران، علمي و فرهنگي.
فيض كاشاني، ملامحسن(1372)، راه روشن (ترجمه كتاب المحجة البيضاء في تهذيب الإحياء)، سيدمحمدصادق عارف، مشهد، آستان قدس رضوي.
قشيري، ابوالقاسم عبدالكريم بن هوازن (1340)، الرساله القشيريه، با تصحيحات و استدراكات فروزانفر، ترجمه ابوعلي حسن بن احمد عثماني، تهران، علمي و فرهنگي.
كاشاني، عزالدين محمود (1372)، مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه، تصحيح جلالالدين همائي، تهران، هما.
كليني، محمدبن يعقوب (1365)، الكافي، تهران، دار الكتب الاسلامية.
مجلسي، محمدباقر (1403 ق)، بحارالانوار، بيروت، دارإحياء التراث العربي.
مرتضوي، منوچهر (1365)، مكتب حافظ يا مقدمه بر حافظشناسي، مشهد، توس.
مكارم شيرازي، ناصر (1386)، پيام امام اميرالمؤمنين؛ شرح تازه و جامعي بر نهج البلاغه، قم، دارالكتب الاسلاميه.
مكي، ابوطالب محمد بن علي (بيتا)، قوت القلوب في معاملة المحبوب و وصف طريق المريد الي مقام التوحيد، بهامشه كتابان: سراج القلوب و علاج الذنوب لزينالدين علي المعيري و حياة القلوب في كيفيه الوصول الي المحبوب لعمادالدين الاموي، دارالفكر.
نامقي، احمد جام (ژنده پيل) (1373)، مفتاح النجات، تهران، پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي.
نجم رازي، عبدالله بن محمد (1379)، مرصاد العباد، تصحيح محمدامين رياحي، تهران، علمي و فرهنگي.
هجويري، عليبن عثمان (1358)، كشف المحجوب، تهران، طهوري.
همداني، عبدالصمد (1374)، بحرالمعارف، تحقيق و ترجمه حسين استادولي، تهران، حكمت.