Anwar-e Ma`rifat

قلّۀ اهداف عالی در عرفان اسلامی رسیدن به لقاءالله است. در کلمات عارفان اسلامی از اسباب لقاء، سخن به میان آمده است اما از حالات و احساسات پس از حصول لقاء، یا سخنی به میان نیامده و یا در حدّ برخی از اشارات به آن پرداخته شده است. این در حالی است که از آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع) ـ که در حقیقت ارائه دهندۀ عرفان واقعی و اصیل در نظام تربیتی اسلام می باشند ـ هم اسباب لقاء قابل برداشت است و هم حالات و احساساتی که برای سالک واصل حاصل می شود. تحقیق پیش رو با استفاده از روش توصیفی‌تحلیلی به کمک اسناد کتابخانه‌ای درصدد است به این مقوله با تکیه بر آیات و روایات اهل بیت بپردازد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد اسباب متعددی برای لقاءالله در فرهنگ قرآن و روایات اهل‌بیت (ع) قابل شناسایی است. حالات و احساسات پس از لقاء را هم می‌توان به دو قسم حالات و احساسات پس از لقاء در آخرت نظیر بهجت و شادابی شگفت‌انگیز، و حالات و احساسات پس از لقاء در دنیا نظیر رقّت قلب و بی‌قراری از خوف فراق، تقسیم کرد.